Art. 7 § 1 kodeksu
karno-skarbowego, tzw. kumulatywna kwalifikacja prawa, gdy to samo
zachowanie sprawcy wypełnia znamiona kilku przepisów kodeksu to
mamy do czynienia w takiej sytuacji z jednym czynem, który wypełnia
znamiona co najmniej dwóch przepisów ustawy. Mogą to być:
-
przepisy dotyczące
przestępstw,
-
formy mieszanej,
-
przepisy o
charakterze jednorodnym - sąd skazuje sprawcę za jedno
przestępstwo skarbowe lub jedno wykroczenie skarbowe, ale skazuje
jednocześnie fakt popełnienia innych przepisów określonych w
kodeksie karno-skarbowym.
Wymiar kary z kolei
następuje na podstawie przepisu najsurowszego, ponieważ:
-
sprawca dopuścił
się jednego czynu wyczerpującego znamiona innych czynów,
-
konstrukcja czynu
ciągłego - sprawca dopuszcza się dwóch lub więcej zachowań
podjętych w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem,
jest to uznawane za jeden czyn. Może mieć zastosowanie do:
Art. 6 § 2 kodeksu
karno-skarbowego - negatywną konsekwencją dla sprawcy jest to, że
nie będzie odpowiadał za wykroczenia, a poniesie odpowiedzialność
za przestępstwa skarbowe.
Te zachowania odbywają
się co kilka chwil na gruncie art. 6, odstęp czasu wynosi 6 m-cy,
jest to jeden czyn prawa, a nie naturalny. Następuje określona
konsekwencja prawna.
Instytucja ciągu
przestępstw jest odmienna od czynu przestępstw, różnice:
-
czyn ciągły -
art. 6 § 2 - jest to jeden czyn, chociaż jest to również wiele
zachowań, a ciąg przestępstw to co najmniej dwa czyny, które są
przestępstwami, a nie mogą być wykroczeniem,
-
w przypadku czynu
ciągłego jest z góry powzięty zamiar - art. 6 § 2 kodeksu
karno-skarbowego - w przypadku ciągu przestępstw z art. 37 § 2
i 3 zamiar występuje przy każdym z przestępstw z osobna, zamiar
jest ponawiany,
-
odpowiedzialność
sankcji - w przypadku ciągu przestępstw sąd wymierza karę
zgodnie z art. 38 § 1, w przypadku czynu ciągłego nie ma
obostrzenia,
-
krótki odstęp
czasu do 6 m-cy (rozumiany tu i tu), w przypadku ciągu przestępstw
są to przestępstwa określone w tym samym przepisie,
-
ciąg przestępstw
może się składać z czynów ciągłych.