Sądy a postępowanie karno - skarbowe

Art. 115 kodeksu karno-skarbowego - organami właściwymi do rozpatrywania spraw materii uregulowanej w kodeksie karno-skarbowym są: sądy powszechne i sądy wojskowe.

• sądy powszechne - właściwość sądu rejonowego jako organu uprawnionego do rozpatrzenia sprawy w I instancji od orzeczenia sądu I instancji. W przypadku zapadnięcia wyroku przysługuje apelacja do sądu okręgowego, zaś do wydania wyroku następuje wniesienie zażalenia do sądu okręgowego,

• sądy wojskowe - art. 115 i art. 53 §36 - jeżeli sprawcą jest żołnierz wyróżniamy sądy wojskowe: garnizonowe i okręgowe.

Właściwość miejscowa jest określana przez miejsce popełnienia określonego czynu (miejsce działania sprawcy albo zaniechania), miejsce nastąpienia skutku oraz miejsce w którym ten skutek zgodnie z zamiarem sprawcy miał nastąpić.

Zasada pierwszeństwa następuje przy założeniu, że są to organy równorzędne.

Art. 31 kodeksu prawa karnego - reguły, które określają właściwość miejscową (ujęcie sprawcy, miejsce popełnienia czynu, miejsce zamieszkania sprawcy przed popełnieniem czynu zabronionego).

Art. 116a kodeksu karno-skarbowego - regulacja wskazuje, że w sytuacji, gdy nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania o przestępstwa lub wykroczenia skarbowe z uwagi na prawdopodobieństwo przekroczenia terminu przedawnienie karalności sąd okręgowy może przekazać sprawę do innego sądu rejonowego.

Art. 117 kodeksu karno-skarbowego - postępowania karno - skarbowe dzielą się na pewne formy (tryby):

1. leżące w gestii sądu:

   • zwyczajny - jest to najbardziej sformalizowane postępowanie,

   • pełny,

   • nakazowy,

   • uproszczony,

2. dotyczące organu ścigania:

• stosunku co do osób nieobecnych,

• postępowanie mandatowe.

Etapy - podział, poziomy postępowania karno - skarbowego:

1. przygotowawcze,

2. instancyjne (właściwe, główne),

3. odwoławcze lub kontrolne,

4. nadzwyczajne bądź też prowadzące do postępowania wykonawczego w sposób bezpośredni.

Art. 118 kodeksu karno-skarbowego - organy postępowania karno - skarbowego:

Organy postępowania przygotowawczego:

• finansowe - US, Inspekcja Kontroli Skarbowej, Urząd Celny,
• niefinansowe - straż graniczna, policja, żandarmeria wojskowa, ABW tylko w zakresie przestępstw skarbowych.

Art. 121 - poza oskarżycielem także organ finansowy ma uprawnienia.

Art. 122 kodeksu karno-skarbowego - art. 113 kodeksu prawa karnego - uprawnienie finansowego organu.

Prokurator - organ finansowy

Wykroczenia skarbowe - uczestniczy tylko jeden obrońca

Art. 122a § 2 - obrońcą nie musi być adwokat, może być radca prawny.

Strona podmiotowa odpowiedzialności posiłkowej - art. 123 - 125 - podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej:

• jest stroną w sprawie o przestępstwa skarbowe, jest stroną procesową, ma prawa i obowiązki,ma prawo ustanowienia pełnomocnika,

• następuje w formie postanowienia.

Postępowanie przygotowawcze - prowadzone jest przez organy finansowe i prokuratora. Po usunięciu aktu oskarżenia (art. 124) orzeczenie wydaje sąd.

Postanowienie musi zawierać, bez względu na to, kto je wydaje, czy organ, czy sąd: pociągnięcie do odpowiedzialności zawiera następujące elementy:

• dane personalne oskarżonego,

• kwalifikację prawną,

• opis zarzucanego mu czynu,

• podstawę odpowiedzialności podmiotu posiłkowego.

Wszelkie zmiany związane z podmiotem tego postanowienia wymagają wydania kolejnego postanowienia.

Art. 125 - uprawnienia i obowiązki podmiotu:

Strona procesowa może korzystać z przysługujących praw, czyli inicjatywa dowodowa, prawo zadawania pytań oraz wnoszenie środków odwoławczych.

Interwenientem jest podmiot, który zgłosił interwencję żądania wydania przedmiotu, które mają zostać objęte przepadkiem.

Art. 126 - do chwili wszczęcia przewodu, czyli odczytania aktu oskarżenia w I instancji, interwencja zgłoszona jest na piśmie, a gdy nie podano miejsca zamieszkania, siedziby podmiotu to taka interwencja jest bezskuteczna. Może być ona zgłoszona także ustnie do protokołu, sporządzona przez organy prowadzące postępowanie przygotowawcze (policja, straż graniczna). Organ, który prowadzi postępowanie przygotowawcze ustali, czy zachodzą przesłanki do zgłoszenia interwencji. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek powiadomienia podmiotu o jego uprawnieniach.

Art. 127 - organ zwolniony jest tylko w sytuacji, gdy mógł, a nie ustalił miejsca zamieszkania, siedziby, pobytu. Jeżeli w trakcie zatrzymania przedmiotu lub też zabezpieczenia przedmiotu, przedmiotem czynności procesowych są rzeczy należące do osób trzecich, osoby te w sposób niezwłoczny muszą być o tych czynnościach powiadamiane.

Interwenient może być przesłuchany w charakterze świadka, może składać wnioski dowodowe oraz jest stroną postępowania, ale nie kluczową. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie nie powoduje jej przerwania.

Art. 128 ust 5 - w przypadku nieuzasadnionej interwencji koszty wynikłe w następstwie ponosi interwenient, odpis wyroku doręcza się także jemu.

Strony: 1 2 3 4